zondag 14 januari 2018

1,2,3 gehaakte mandjes


Ik had ze eigenlijk niet echt nodig, die gehaakte mandjes.
Maar ze zijn altijd wel bruikbaar, zei ik tegen mezelf (ik had er gewoon zin in).
Zalig rustgevend om te maken want ik gebruikte alleen maar vasten.
En bij de afwerking kon ik mijn fantasie en creativiteit aanspreken.
Ideale haaktherapie dus, zoals gewoonlijk.


No, I didn't really need crocheted baskets.
But they always come in handy and I just felt like making little baskets.
It was nice and peaceful to build them up using single crochets only.
Just adding a touch of fantasy and creativity to finish them.
It's the perfect crochet-therapy to me, as usual.




V.l.n.r.: mandje van Julia-wol (Zeeman) met een omgeslagen boordje, sierlint en knoopje
- mandje van wit zpaghettigaren met kraaltjes
- mandje van keukentouw en katoen

From left to right: basket of wool with overturned brim, ribbon and button
- basket with fabric yarn and beads
- basket of kitchen rope and cotton





En dat troosthaken, die haaktherapie, had ik eigenlijk wel nodig...
Want deze week hebben we onze oudste kat, Poekie, moeten laten inslapen.
Hij is 16 jaar lang bij ons geweest en was een grote fan van mijn haakwerk.
Dag lieve Poekie, rust nu maar fijn in de kattenhemel...


Actually I needed this comforting crochet desperately...
We had to say goodbye this week to our oldest cat, Poekie (pronounced as 'Pooky').
He spent 16 years with us and was so found of my crochet.
Rest in peace, my sweet Poekie....



Sigrid x







maandag 8 januari 2018

Gehaakt smartphonehoesje



Vierde keer, goeie keer!
Ik haakte eerder al drie verschillende telefoonhoesjes...( klik hier als je ze wilt zien: "Granny phone cozy" & "My phone looks smart now"!) Maar deze wolkenblauwe versie is mijn favoriet en de beste tot nu toe! Hieronder beschrijf ik hoe ik hem maakte.

Fourth time's the charm!
I've already made three phone cosies (click here: "Granny phone cozy"  and here: "My phone looks smart now").
But this cloudblue version is my favorite and the best one so far!
I'll give you a work description further along.




Nodig:
- haaknaald 3 + Catania Denim (color 153, light blue)
- elastiekje
- restjes borduurgaren + borduurnaald
- een namiddagje tijd

Ik haakte een ketting van lossen die strak gespannen rond mijn smartphone paste.
Daarna vasten in het rond tot ietsje boven de hoogte van mijn telefoon.
In de laatste rij vasten haakte ik een elastiekje mee, zodat het zich vanzelf een beetje sluit rond mijn smartphone. (Deze techniek zie je hier beter: "Granny phone cozy"-klik-.)
Onderaan nog even dichtnaaien en het hoesje was klaar.
De bloemetjes borduurde ik vanuit mijn eigen fantasie, niet echt volgens de regels van de kunst maar ik vind het toch geslaagd.

PS: Vermits ik mijn smartphone enkel gebruik om te bellen of te smssen, geraakt hij zelden verhit.
Hij zit alleen maar in het hoesje als ik mijn telefoon in mijn handtas wil meenemen.
Daarom kan het dus ook geen kwaad om hem in zo'n dicht hoesje te steken want anders is die warmte niet zo goed voor je telefoon.


Required:
- I used hook D/3 (US) for this Catania Denim (color 153, light blue)
- rubber band
- embroidery thread leftovers + embroidery needle
- one free afternoon

Starting with a chain that fitted closely around my smarthphone, I went on with single crochets round and round, until just above the height of my phone.
Then I crocheted around a rubber band that was smaller than my phone. (Take a closer look at my technique here: "Granny phone cozy"-click-.)
Sewed the bottom and that was that.
Then I used my fantasy to embroider the flowers in an unprofessional way...(I'm sorry, I'm not an embroidery artist, but I was happy with the result anyway.)





En weet je wat ik nu ga doen?
Een nieuw project bedenken, lekker fijn even kijken welke wolletjes er naar voren springen en in welke steek ik zin heb, joepie!
Want het klinkt ongelooflijk, maar ik heb op dit moment geen enkele 'work-in-progress' meer liggen!
Jij wel? Hoeveel w.i.p.'s heb jij momenteel?

I'm truely glad with my phone cosy, but I'm also enjoying the moment.
This moment I don't have a single w.i.p. around the house!
Just thinking what I might make next and choosing yarn already brings me so much joy!
And you? How many w.i.p.'s have you got at the moment?


Sigrid x




dinsdag 2 januari 2018

Een gehaakt kussen als cadeau



Daar zat ik dan, hard nadenkend waarmee ik die persoon een plezier kon doen.
Want dat je een ander niet iets moet geven wat je zelf leuk vindt, daar was ik allang achter.
Ik vind het ook niet fijn om een geforceerde dankjewel te horen.
Dus ik wou echt iets goeds kiezen.
Een (gehaakt) kussen kan iedereen wel gebruiken, maar hoe maak je dat wat persoonlijker?

Thema: natuur en rust


Doorheen het jaar had ik onbewust al inspiratie gesprokkeld.
Deze persoon leest graag boeken, houdt van de natuur én apprecieert mijn haakwerk.
Ze is stijlvol en gaf me de eerste keer dat ik haar ontmoette de indruk een rustig persoon te zijn.
Zou een zelfgehaakt kussen met een vogeltje er op dan niet het ideale cadeautje zijn?
Het raakt aan alle opgesomde punten, want met dat kussen erbij kan je gezellig zitten lezen.
Het vogeltje verwijst naar haar liefde voor de natuur en door de kalme kleuren is het stijlvol en past het bij haar persoonlijkheid.

Aan het werk dus!
De woensdag van de week voor Kerstmis moest ik er nog aan beginnen!
Gelukkig vond ik in een oud nummer van Simply Haken 05/2014 een patroon dat als basis kon dienen. En gelukkig heb ik een mooi voorraadje garen om uit te kiezen (zie je wel, een 'paar' bolletjes reservegaren komen altijd van pas!).


Foto's van het internet:



Het lukte om het op zaterdag af te krijgen, 2 dagen voor Kerstmis.
Een deadline kan mij blijkbaar goed motiveren.
Naarmate ik vorderde, raakte ik er ook nog meer van overtuigd dat het een schot in de roos zou zijn.
En ik vond het zelf ook mooi, dus daardoor ging het haken pijlsnel.
Dat het huishouden even bleef liggen, dat nam ik er graag bij... ( Dus als jij ook eens een excuus zoekt om de was en de plas links te laten liggen... je weet het nu hé.)

Top of flop?


Dan slaat plots de twijfel toe.
Is dat nu wel genoeg?
Wat als ze liever effen kussens ziet?
Zou ik er nog iets anders bij doen?
Maar het was te laat, het was erop of eronder...

Dat moment dat ze dat pakje opendoet en oprecht glimlacht, dat is toch wel de allermooiste bevestiging die je kunt krijgen als creatieveling.
Van opluchting en dankbaarheid wil ik dan meteen nog 100 kussens gaan haken (maar het was toch wel veel werk, dus ik kon me goed beheersen).
Eind goed, al goed!

Herken je dit? Hoe pak jij dat aan als je iets wilt haken of breien voor iemand?



Sigrid x



rainbowhare